พระจันทร์เสี้ยวบาง เกาะเกี่ยวอยู่กลางฟ้า

ตอนแรกมองหาพระจันทร์บนฟ้าอย่างตั้งใจ

แต่มองๆไปบนฟ้า ใจกลับเหม่อลอย

แต่ไม่ได้เหม่อคล้อยไปกับดวงจันทร์

แต่เหม่อไปที่ใดนั้น ไม่ทราบได้

....

ใช่ว่าคนเราจะอยากเหงา แล้วจะเหงาได้ง่าย

ความเหงาไม่ได้มาเฉพาะเวลาที่เราอยู่คนเดียว

แม้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่เมื่อความเหงากลายผ่าน

มันก็จะจับอยู่ในหัวใจ สักครู่หรืออาจจะอยู่นาน

...

ใช่ วันนี้กำลังจะบอกว่า วันนี้ฉันเหงา

...

แม้มีคนรักอยู่ข้างกาย

บางทีช่องว่างเล็กๆ

ที่ความเหงาหรือความอะไรก็แล้วแต่ที่สามารถเบียดเข้ามาได้

เราก็ยินยอมให้เข้ามาแต่โดยดี

ช่องว่างซึ่งต่างฝ่ายต่างร้องขอ

แต่ไม่ได้เอ่ยปากกันตรง แต่เข้าใจกันได้

...

วันนี้ช่องว่างก็ได้มีอารมณ์บางอารมณ์แทรกตัวเข้ามา

แล้วความเหงาก็เลยได้โอกาส พลอยเข้ามาจับหัวใจเรา

ฉันหวังว่าช่องว่างของอารมณ์นี้

จะหมดไปในข้ามคืน หวังเช่นนั้นจริง

...